Signalen van de Ogen

De signalen van de ogen veranderen al naar gelang de context. Er is een groot verschil tussen het krijgen van een langdurige blik wanneer men zelf aan het praten is – dat kan prettig zijn – of dezelfde langdurige blik te krijgen als de ander aan het praten is.

Luisteren en gelijktijdig langdurig aangekeken worden is vaak onverwacht en onprettig.
Een vaste blik tijdens een stilte is meestal erg verwarrend.

Je kunt een groot aantal dingen uitdrukken met behulp van je ooggedrag als je dit een klein beetje overdrijft.

Door vaak een andere kant op te kijken als iemand tegen je praat geef je aan dat je het niet helemaal eens bent met wat de ander zegt.
Door meer een andere kant op te kijken als je zelf aan het praten bent geef je aan dat je, wat je zegt, wil verzachten.
Door de ander aan te blijven kijken als hij tegen je praat geef je aan dat je het er mee eens bent of dat je aandacht besteedt aan wat de ander zegt.
Door de ander aan te blijven kijken als je tegen hem praat geef je aan dat je geinteresserd bent in zijn reactie.

Je kunt het gedrag van de luisteraar beinvloeden door hem niet aan te kijken en daardoor niet letten op een interruptie die hij wil maken of door hem wel aan te kijken kun je hem aansporen om een reactie te geven.

In zo een geval kunnen de ogen de gespreksleiders zijn.